نرخ یک بوسه اگر قیمت صد جان بدهی
دل ما شکوه نماید که چه ارزان بدهی

همچو خال لب تو گوشه نشینیم که باز
بوسه زان گوشه بر این گوشه نشینان بدهی

گفته ای بر لب چون قند تو راحت نرسم
به سماجت مگسم تا که به قندان بدهی

دل ما گوی وفا در کف چوگان جفاست
نَرَمَد گوی اگر در کف چوگان بدهی

من به بندی ز سر زلف شما دل بستم
تا کنی حبس و از آن بند فراوان بدهی

نوشداروی دلم باش و به نزدم بـِنـِشین
تا که بر باد ، غم و ماتم دستان بدهی

یوسف حسن تو را خواست زلیخای دلم
حاجتی نیست بر او سختی زندان بدهی

عمر بر باد شد و این دل ما خوش به دمی ست
که تو بر باد دمی زلف پریشان بدهی

قدر این گوهر حسنت دل ما داند و بس
دل ما عرصه ی خود ساز که جولان بدهی

روز ما شب شده از داغ فراق و غم تو
تا به شب پرتویی از آن مه تابان بدهی

سر به سودای تو چون داد ، نیاسود رضا
تا به دل نوبتی از آن صف مژگان بدهی

رضا حیدری